Η ιδιαιτερότητα και το μυστικό της επιτυχίας του πατρινού καρναβαλιού είναι απλά: καθώς ποτέ δεν υπήρξε μιμητική αναπαράσταση χαμένων εθίμων και λειτουργιών αναπτύχθηκε πάντα ως ένα συντονισμένο με την κάθε εποχή καρναβαλικό ξεφάντωμα. Έτσι μετά το 1968, που πολλά στις αντιλήψεις, τις ελευθερίες και τον τρόπο διασκέδασης των νέων αλλάζουν, οι τελευταίοι βρίσκουν τις πόρτες του καρναβαλιού ανοιχτές - κι ελκυστικές- για να εισορμήσουν σε αυτό και να το κάνουν μαζική δική τους γιορτή. Το κοινωνικό αποτέλεσμα είναι ότι χιλιάδες νέοι άνθρωποι βγαίνουν κάθε χρόνο από την απραξία και τη θέση του θεατή - καταναλωτή στον ελεύθερο χρόνο τους για να ασχοληθούν και να δημιουργήσουν ως πρωταγωνιστές στο δικό τους καρναβάλι.

Αυτό το κοινωνικό αποτέλεσμα είναι και το κλειδί που ερμηνεύει το ακόλουθο αναντίρρητο γεγονός: μέχρι το 1990 στην Ελλάδα υπήρχε, μοναδικό στο είδος του, το Πατρινό Καρναβάλι και ελάχιστα - όχι πάνω από 10 - αποκριάτικα αναπαριστώμενα τοπικά έθιμα. Από το 1990 και μετά δεκάδες μεγάλες και μικρές ελληνικές πόλεις, συνήθως με αρχική πρωτοβουλία των δήμων, διοργανώνουν καρναβαλικές εκδηλώσεις, όλες στο τύπο του πατρινού καρναβαλιού ( με παρελάσεις μεταμφιεσμένων ομάδων νέων).

Είναι ένα μήνυμα, μια πρόταση, που επειδή προσφέρει αυτενέργεια, συλλογικότητα αποφάσεων και ενεργειών και πρωταγωνιστικό ρόλο στους νέους στη ψυχαγωγία τους, έχει τη δύναμη και την αξία να περάσει και πέρα από τα ελληνικά σύνορα. Το μέλλον θα δείξει.